Ook vandaag blijkt de pauze dé plek voor een leermoment. “Juf, kunnen we zo een voorval klassikaal bespreken? Er ging iets niet goed.” Ik ben benieuwd. We zitten koud in de klas of Jim steekt vurig van wal. “Kijk, ik zou weleens willen weten waarom Simone zo boos op mij is, want het is echt een gedoe!”

Jim was een spel begonnen waar steeds meer kinderen aan mee wilden doen. De spelregels ontwikkelden zich zo vanzelf en snel dat het originele spel totaal veranderd is als Simone nietsvermoedend een actie onderneemt en dan onverwachts af is. Daar baalde ze van en om dat te verwerken liep ze weg. Tja, dan moet je net Jim hebben…
Hij wil graag de onderste steen boven hebben. Simone legt hem uit dat ze steeds woester werd van alle bemoeienissen van haar klasgenoten. Ze wilde maar één ding en dat was ruimte; een time out. “Als ik boos ben dan moet je niet in mijn buurt komen, want dan ga ik je slaan en schoppen. Zo ben ik nu eenmaal.” , aldus Simone.

Oeps, hoor ik hier een fixed mindset? Ik tover het communicatiemodel en ‘het speelveld’ op het bord en leg uit dat Simone altijd een keuze heeft, al is ze zich daar misschien nog niet van bewust. Als ze anders denkt, heeft dat invloed op haar voelen en handelen. Simone knikt bedenkelijk. Pakt ze de uitdaging op?
Daarnaast kunnen anderen nu rekening met haar houden. “Wie wist dat Simone een soort vulkaan in haar buik heeft, die soms op uitbarsten staat? Vele vingers gaan omhoog.
Simone besef ook dat dit een prachtige kracht is? Je hebt de uitdaging om je kracht te beheren en dit was gewoon een leermoment. Goed dat je voor jezelf zorgt door eruit te stappen!“

Dan komen ook de andere bovenbouwers los. Zij geven hun visie op het gespeelde spel dat zich ontwikkelde van een tikspel naar een soort samenwerkspel met overlopertje. Zoals ze het uitlegden vond ik het een mooie ontwikkeling, maarja, ik was geen deelgenoot. Eigenlijk blijkt iedereen van de ruzie te balen. Op mijn vraag wie naar Simone toe ging om te helpen en wie voor de sensatie, wordt eerlijk antwoord gegeven. De opgestoken handen vormen een feit op zich.

Daarnaast wordt de kinderen duidelijk dat het handig is om vaste spelregels te hebben, ze gezamenlijk af te spreken om je daar vervolgens aan én bij te houden. Er wordt besloten om volgende keer met het originele spel te starten. Ook beseft Jim tijdens het verloop van het gesprek dat hij een aandeel heeft gehad in de consternatie die was ontstaan. “Sorry, ik baalde gewoon van al het gedoe en toen heb ik dingen gezegd die eigenlijk niet kunnen.” Simone knikt ter acceptatie van het excuus. Tijd voor de volgende activiteit met de klas.

Zo klein, zo groot. Dus stel je eens voor .. Jim, de ondernemer heeft een geweldig idee. Iedereen wil deelgenoot of afnemer zijn en de plannen worden in een rap tempo ontwikkeld en uitgevoerd. Het loopt als een trein alhoewel..
Plotseling lijkt het succes hem boven het hoofd te groeien. Er ontstaat onduidelijkheid en daarmee ontevredenheid in het bedrijf. Jim raakt geagiteerd en zijn werknemers ook … Wat nu? Hoe lossen ze dit op? Welk radertje ontbrak
? We vormen samen een organisch geheel. Alles verandert, dus kijk samen regelmatig bewust of visie en doel nog steeds ‘inline’ zijn.

Leef zelfbewust vol levenslust